Baththa Review

பத்தா திரைப்பட விமர்சனம்: சிரிப்பும் பதற்றமும் கலந்த வித்தியாசமான கேங்ஸ்டர் கதை!

விஜய் சேதுபதி – சாய் ப்ரித்வி ராஜ் நடிப்பில் உருவாகியிருக்கும் ‘பத்தா’, ஒரு ரவுடிக்கும் பள்ளிச் சிறுவனுக்கும் இடையே நடக்கும் எதிர்பாராத சம்பவத்தை மையமாக வைத்து உருவாகியிருக்கும் படம். காமெடி, எமோஷன், பதற்றம் என மூன்றையும் கலந்து ஒரு சின்ன கதையை சுவாரஸ்யமாக சொல்ல முயற்சி செய்திருக்கிறார் இயக்குநர் பாலாஜி தரணிதரன்.

பத்தா – ஏரியாவே பயப்படும் ரவுடி!

ஏரியாவில் பெயர் சொன்னாலே எல்லாரும் பயப்படுற அளவுக்கு ஒரு முரட்டு கேங்ஸ்டராக இருக்கிறார் பத்தா (விஜய் சேதுபதி). இரக்கமே இல்லாமல் நடந்து கொள்கிறவர். சின்ன பசங்க முதல் பெரியவர்கள் வரை அவரை பார்த்தாலே ஒதுங்கிப் போகிறார்கள்.

அதே ஏரியாவில் வசிக்கும் பள்ளிச் சிறுவன் சபரிக்கும் (சாய் ப்ரித்வி ராஜ்) பத்தா என்றாலே பயம். பத்தாவைப் பற்றி அந்தப் பகுதி குழந்தைகள் தங்களுக்குத் தெரிந்த மாதிரி பல கதைகளைச் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அந்தக் கதைகளைக் கேட்டு வளர்ந்த சபரிக்கு, பத்தா என்றாலே ஒரு விதமான நடுக்கம்.

கோடை விடுமுறை நேரத்தில் யாருக்கும் தெரியாமல் பள்ளிக்குச் செல்கிறான் சபரி. தனக்குச் சொந்தமான விளையாட்டுப் பொருளை எடுக்கச் செல்லும் அவன், பள்ளி கழிவறையில் பத்தா இருப்பது தெரியாமல் கதவைப் பூட்டி விடுகிறான்.

அதன்பிறகுதான் பிரச்னையே ஆரம்பிக்கிறது.

திரும்பிப் போய் கதவைத் திறந்தால் பத்தா தன்னைக் கொன்றுவிடுவாரோ என்ற பயத்தில் சபரி நடுங்குகிறான். ஒருபுறம் வெளியே வர முடியாமல் பத்தா சிக்கியிருக்கிறார். இன்னொரு புறம் கதவைத் திறக்க முடியாமல் சபரி தவிக்கிறான்.

பத்தா எப்படி வெளியே வருகிறார்? சபரி என்ன செய்கிறான்? இந்த சம்பவத்துக்குப் பிறகு இருவருக்கும் இடையே என்ன நடக்கிறது? என்பதுதான் படத்தின் மையக்கதை.



விஜய் சேதுபதியின் ‘பத்தா’ அவதாரம்

விஜய் சேதுபதியைப் பொறுத்தவரை, இந்த மாதிரியான கதாபாத்திரம் அவருக்கு புதிதான விஷயம் கிடையாது. ஆனால், பத்தா கதாபாத்திரத்தில் அவர் சேர்த்திருக்கும் பாடி லாங்குவேஜ், டைமிங் மற்றும் காமெடி டச் தான் கதாபாத்திரத்தை ரசிக்க வைக்கிறது.

சேட்டையான உடல்மொழி, படபடவென பேசும் வசனம், சீரியஸான நேரத்திலும் வரும் ஜோக் என தனக்கே உரிய ஸ்டைலில் பத்தாவை கொண்டு வந்திருக்கிறார்.

படத்தின் ஆரம்பத்தில் பத்தாவைப் பார்த்தாலே பயப்பட வேண்டும் என்ற ஒரு இமேஜை உருவாக்குகிறார்கள். ஆனால், அவர் பள்ளி கழிவறைக்குள் சிக்கிக் கொண்ட பிறகு அந்த இமேஜ் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக உடைகிறது.

அந்த இடங்களில்தான் விஜய் சேதுபதியின் காமெடி டைமிங் நல்லா வேலை செய்கிறது.

கோபம், ரவுடித்தனம், பயம், எரிச்சல், நகைச்சுவை, எமோஷன் என பல ஷேடுகளை ஒரே கதாபாத்திரத்திற்குள் கொண்டு வந்திருக்கிறார்.

குறிப்பாக, தன்னுடைய நிலைமை குறித்து பத்தா கொடுக்கும் சில ரியாக்ஷன்கள் நம்மை சிரிக்க வைக்கின்றன.



சாய் ப்ரித்வி ராஜ் – நடிப்பில் நல்ல சர்ப்ரைஸ்!

இந்தப் படத்தில் விஜய் சேதுபதிக்கு இணையாக கவனம் ஈர்க்கும் மற்றொரு பெயர் சாய் ப்ரித்வி ராஜ்.

சபரி கதாபாத்திரத்தில் ஒரு சிறுவனுக்கே உரிய அப்பாவித்தனம், பயம், பதற்றம், நடுக்கம் ஆகியவற்றை ரொம்ப இயல்பாக வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார்.

பத்தா என்றாலே பயப்படும் அந்தச் சிறுவன், எதிர்பாராத விதமாக அவரைச் சுற்றியே சிக்கிக் கொள்கிறான். அந்த சூழ்நிலையில் அவனுடைய முகத்தில் தெரியும் பயம் படம் முழுக்க நமக்கும் கடத்தப்படுகிறது.

குறிப்பாக, பத்தாவிடம் தன்னுடைய பயத்தை விசும்பலோடு வெளிப்படுத்தும் காட்சிகளில் சாய் ப்ரித்வி ராஜின் நடிப்பு மனதைத் தொடுகிறது.

அதிகமாக வசனம் பேசாமல், முகபாவனைகளிலேயே சில இடங்களில் காட்சியை கடத்தி விடுகிறார்.

சூப்பர் சாய்!



லிஜோமோல் ஜோஸ் கதாபாத்திரம் எப்படி?

லிஜோமோல் ஜோஸ் தனது கதாபாத்திரத்தை இயல்பாக செய்திருக்கிறார்.

கணவனின் வன்முறை நடவடிக்கைகளால் ஒரு பெண்ணுக்கு ஏற்படும் அழுத்தம், பதற்றம் மற்றும் மனநிலையை வெளிப்படுத்தும் கதாபாத்திரமாக அவரது கேரக்டர் வருகிறது.

கோபம் இருந்தாலும் அதற்குள் இருக்கும் அக்கறை, காதல் மற்றும் குடும்ப பாசம் என கதாபாத்திரத்தின் பல்வேறு உணர்வுகளை அழகாகக் கொண்டு வந்திருக்கிறார்.

அவரது கதாபாத்திரம் வெறும் துணை கதாபாத்திரமாக இல்லாமல், கதையின் எமோஷனல் பகுதிக்கு தேவையான பங்களிப்பை கொடுக்கிறது.



மற்ற நடிகர்கள் எப்படி?

ஹரிகிருஷ்ணன், சாந்தி பாலசந்தர், விஷ்ணு கோவிந்த், பாலமுருகன் உள்ளிட்ட துணை நடிகர்கள் தங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கதாபாத்திரங்களை நன்றாக கையாண்டிருக்கிறார்கள்.

மகளாக வரும் சஹஸ்ரா ஸ்ரீ, அர்ஜுன் சிதம்பரம், இஸ்மத் பானு ஆகியோரும் தங்களுடைய கதாபாத்திரங்களுக்கு தேவையான அளவுக்கு பங்களிப்பு கொடுத்திருக்கிறார்கள்.

யாருடைய நடிப்பும் தனியாக உறுத்தாமல், கதைக்குள் இயல்பாகவே பயணிப்பது படத்திற்கு ப்ளஸ்.



80ஸ் சினிமா ஃபீல் கொடுக்கும் ஒளிப்பதிவு

படத்தின் காலகட்டத்தை உணர வைக்க ஒளிப்பதிவாளர் செல்வகுமார் எஸ்.கே. எடுத்திருக்கும் முயற்சி கவனிக்க வைக்கிறது.

லைட்டிங், ஃப்ரேமிங் மற்றும் காட்சிகளின் அமைப்பு என பல இடங்களில் 80ஸ் சினிமா ஃபீல் கிடைக்கிறது.

கதை நடக்கும் இடங்கள், கதாபாத்திரங்களின் உடைகள், பின்னணி மற்றும் ஒளிப்பதிவு என அனைத்தையும் சேர்த்து அந்த காலகட்டத்திற்குள் நம்மை கொண்டு செல்ல முயற்சி செய்திருக்கிறார்கள்.

பெரும்பாலான காட்சிகளில் இது நல்லாவே வேலை செய்கிறது.



படத்தொகுப்பு – முதல் பாதி vs இரண்டாம் பாதி

படத்தொகுப்பாளர் ஆர். கலைவாணன், முதல் பாதியை காமெடி, பரிதவிப்பு, ஏக்கம் என வெவ்வேறு எமோஷன்களாக பிரித்து கொண்டு சென்றிருக்கிறார்.

படம் ஆரம்பத்தில் கொஞ்சம் மெதுவாக நகர்ந்தாலும், பத்தா பள்ளி கழிவறைக்குள் சிக்கிய பிறகு எடிட்டிங் மற்றும் திரைக்கதை இரண்டுமே வேகம் பிடிக்கின்றன.

இரண்டாம் பாதியில் பரபரப்பான காட்சிகளுக்கு வேகமான ‘கட்’களையும், எமோஷனல் காட்சிகளில் தேவையான நிதானத்தையும் கொடுத்திருக்கிறார்.

ஆனால், கிளைமாக்ஸை நோக்கிச் செல்லும் சில காட்சிகள் தேவைக்கு சற்று அதிகமாக நீட்டிக்கப்பட்டிருப்பது படத்தின் வேகத்தை கொஞ்சம் குறைக்கிறது.



கலை இயக்கம்

பீரியட் கதைக்கு ஏற்ற வகையில் அட்டைகள், பலகைகள், பின்னணி பொருட்கள் என நிறைய விஷயங்களை கவனமாக அமைத்திருக்கிறார் கலை இயக்குநர் முத்துராஜ்.

படத்தின் காலகட்டத்தை உணர்த்தும் விஷயங்கள் நிறைய இடங்களில் நன்றாக வேலை செய்கின்றன.

அதே நேரத்தில் சில இடங்களில் இந்த விஷயங்கள் கொஞ்சம் செயற்கையாகத் தெரிகின்றன. குறிப்பாக, ‘பீரியட் லுக்’ கொடுக்க வேண்டும் என்பதற்காக சில பொருட்கள் வைக்கப்பட்டிருக்கிறதோ என்ற உணர்வு ஏற்படுகிறது.

இருந்தாலும் ஒட்டுமொத்தமாக பார்க்கும்போது கலை இயக்கம் படத்திற்கு தேவையான சூழலை உருவாக்குகிறது.



சாய் அபயங்கரின் இசை

இசையமைப்பாளர் சாய் அபயங்கர், படத்தின் எமோஷனல் காட்சிகளுக்கு மென்மையான பின்னணி இசையை கொடுத்திருக்கிறார்.

கானா பாடலில் தாளம் போட வைக்கும் இசையும், எமோஷனல் தருணங்களில் வரும் பாடல்களும் படத்தின் mood-க்கு பொருத்தமாக இருக்கின்றன.

குறிப்பாக ‘மகளே’, ‘மொழியே’ போன்ற பாடல்கள் படத்தின் உணர்வுப்பூர்வமான காட்சிகளுக்கு கூடுதல் வலு சேர்க்கின்றன.



திரைக்கதைதான் படத்தின் முக்கியமான பலம்!

ஒரு ரவுடி தன்னுடைய தவறுகளை உணர்ந்து திருந்துகிறார் என்ற சிம்பிளான ஒன்லைனை எடுத்துக்கொண்டு, அதை ஒரு சிறுவனின் பார்வையில் சொல்லியிருப்பது படத்தின் சுவாரஸ்யமான விஷயம்.

படத்தின் ஆரம்பத்தில் பத்தா யார், ஏன் எல்லாரும் அவரைப் பார்த்து பயப்படுகிறார்கள், அவருடைய பின்னணி என்ன என்பது போன்ற விஷயங்களை மெதுவாக அறிமுகப்படுத்துகிறார்கள்.

குழந்தைகள் பத்தாவைப் பற்றி தங்களுக்குத் தெரிந்த மாதிரி கதை கட்டுவதும், அதை நம்பி சபரி பயப்படுவதும் நல்லா ரசிக்க வைக்கிறது.

அதன்பிறகு பத்தா பள்ளி கழிவறைக்குள் சிக்கிக்கொண்டதும் படத்தின் டோனே மாறுகிறது.

தண்ணீர் தொட்டி, வாலிகள், பாம்பு, நொறுக்கப்பட்ட பொருட்கள், பெயருடன் கிழிக்கப்பட்ட நோட்டுப் புத்தகத் தாள் என சின்னச் சின்ன விஷயங்களையும் இயக்குநர் காமெடி, எமோஷன், ட்விஸ்ட் என பல இடங்களில் பயன்படுத்தியிருக்கிறார்.

இதுதான் படத்தின் சுவாரஸ்யமான அம்சங்களில் ஒன்று.



இடைவேளை ட்விஸ்ட் எப்படி?

படத்தின் இடைவேளை ஒரு நல்ல கேள்வியை நம்மிடம் விட்டுச் செல்கிறது.

“அடுத்து என்ன நடக்கப் போகுது?” என்ற எதிர்பார்ப்புடன் இரண்டாம் பாதிக்குள் செல்ல வைக்கிறது.

சபரி ஒரு பக்கம் பயத்தில் தவிக்க, பத்தா இன்னொரு பக்கம் தன்னுடைய பிரச்னையிலிருந்து வெளியே வர முயற்சி செய்கிறார்.

இருவருடைய சூழ்நிலைகளும் ஒன்றுக்கொன்று எதிர்மாறாக இருந்தாலும், அதுதான் காமெடியையும் பதற்றத்தையும் ஒரே நேரத்தில் உருவாக்குகிறது.



இரண்டாம் பாதி – காமெடியும் பதற்றமும்!

இரண்டாம் பாதியில் சபரியின் பயம் தொடர்ந்து நம்மை பதற்றப்படுத்துகிறது.

அவனுக்கு ஏதாவது ஆபத்து வந்துவிடுமோ என்ற ஒரு கேள்வி படம் முழுக்க இருக்கிறது.

அதே நேரத்தில் பத்தா கொடுக்கும் ரியாக்ஷன்கள் பல இடங்களில் காமெடியை உருவாக்குகின்றன.

மூடியிருக்கும் பள்ளிக்குள் பத்தா ஏன் வந்தார் என்ற கேள்வியையும் படம் கடைசி வரை நம்மோடு எடுத்துச் செல்கிறது.

கடைசியில் அந்தக் கேள்விக்கான பதிலை கிளைமாக்ஸுடன் இணைத்திருக்கும் விதம் சுவாரஸ்யமாக இருக்கிறது.

ஒரு சிறுகதை படிப்பது போன்ற ஒரு டச்சும் அந்தப் பகுதியில் தெரிகிறது.

ஆனால், சபரி தப்பிப்பதற்காக மேற்கொள்ளும் போராட்டத்தை இன்னும் கொஞ்சம் சுருக்கமாக சொல்லியிருக்கலாம்.

அந்தக் காட்சிகள் தேவைக்கு அதிகமாக நீளும்போது படம் சற்று மெதுவாகிறது. குறிப்பாக, ஏற்கெனவே கதையின் முக்கியமான விஷயம் நமக்குப் புரிந்துவிட்ட பிறகும் சில காட்சிகள் தொடர்வதால் லேசாக சோர்வு வருகிறது.



படத்தின் ப்ளஸ் & மைனஸ்

ப்ளஸ்:

– விஜய் சேதுபதியின் காமெடி கலந்த ரவுடி கதாபாத்திரம்
– சாய் ப்ரித்வி ராஜின் இயல்பான நடிப்பு
– காமெடி மற்றும் எமோஷன் கலந்த திரைக்கதை
– 80ஸ் சினிமா ஃபீல் கொடுக்கும் ஒளிப்பதிவு
– இடைவேளை ட்விஸ்ட்
– சிறிய விஷயங்களை வைத்து காமெடி மற்றும் எமோஷன் உருவாக்கிய விதம்
– கிளைமாக்ஸில் கதையை இணைத்த விதம்

மைனஸ்:

– சில இடங்களில் படம் மெதுவாக நகர்வது
– சிறுவன் தப்பிக்கும் காட்சிகள் தேவைக்கு அதிகமாக நீளுவது
– சில கலை இயக்க அம்சங்கள் செயற்கையாகத் தெரிவது



மொத்தத்தில் ‘பத்தா’ எப்படி?

‘பத்தா’, ஒரு பெரிய கேங்ஸ்டர் கதையைப் பேசாமல், ஒரு ரவுடிக்கும் ஒரு பள்ளிச் சிறுவனுக்கும் நடக்கும் எதிர்பாராத சம்பவத்தை வைத்து ஒரு சின்ன கதையை சுவாரஸ்யமாக சொல்ல முயற்சி செய்திருக்கிறது.

விஜய் சேதுபதியின் ரியாக்ஷன்கள், சாய் ப்ரித்வி ராஜின் நடிப்பு, காமெடி, பதற்றம், எமோஷன் என படத்தில் ரசிக்க நிறைய விஷயங்கள் இருக்கின்றன.

சில இடங்களில் திரைக்கதை கொஞ்சம் இழுக்கப்பட்டாலும், படம் சொல்ல வந்த விஷயத்தை போரடிக்காமல் கொண்டு செல்ல இயக்குநர் முயற்சி செய்திருக்கிறார்.

குறிப்பாக, ஒரு ரவுடியைப் பார்த்து பயப்படும் சிறுவனும், அந்தச் சிறுவனால் எதிர்பாராத சூழ்நிலையில் சிக்கிக் கொள்ளும் ரவுடியும் என்ற ஐடியா தான் படத்தின் முக்கியமான சுவாரஸ்யம்.

காமெடி வரும் இடங்களில் சிரிக்க வைக்கிறது. பதற்றம் வரும் இடங்களில் அடுத்து என்ன நடக்கும் என்ற ஆர்வத்தை ஏற்படுத்துகிறது. எமோஷனல் காட்சிகள் சில இடங்களில் நன்றாகவே வேலை செய்கின்றன.

மொத்தத்தில், சிரிப்பும், பதற்றமும், எமோஷனும் கலந்து ‘பத்தா’ தனது ஆட்டத்தை சிறப்பாகவே ஆடியிருக்கிறது!

Leave Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *