
காதல், பிரேக்கப், கல்யாணம் என சுவாரஸ்யமான கதைக்களம் இருந்தும், சிரிக்க வைக்க வேண்டிய காட்சிகள் பல இடங்களில் சோதிக்கின்றன. எதிர்பார்ப்பை முழுமையாகப் பூர்த்தி செய்ததா டைட்டானிக்?
காதல் என்றாலே சண்டை, சமாதானம், பிரேக்கப், பழைய காதல் நினைவுகள் என ஏகப்பட்ட விஷயங்கள் இருக்கும். அதிலும் திருமணத்திற்கு முன்பு பழைய காதல் கதைகளைச் சொல்ல வேண்டுமா, மறைக்க வேண்டுமா என்ற குழப்பம் பலருக்கும் இருக்கும். இப்படி இன்றைய இளைஞர்களின் காதல் மற்றும் திருமண வாழ்க்கையை மையமாக வைத்து உருவாகியிருக்கும் திரைப்படம்தான் இயக்குநர் எம். ஜானகிராமனின் டைட்டானிக் – காதலும் கவுந்து போகும்.
சென்னையில் இருந்து பெங்களூரு செல்லும் ரயிலில் முன்பின் அறிமுகமில்லாத மூன்று பேர் சந்தித்துக் கொள்கிறார்கள். போமிநாதன் (காளி வெங்கட்), சூர்யா (கலைரசன்), சந்துரு (ராகவ் விஜய்) ஆகிய மூவரும் பேசத் தொடங்கியதும், பேச்சு காதல், ரொமான்ஸ், திருமணம் எனப் பயணிக்கிறது.
சூர்யா தனது கல்லூரிக் காதலியான அம்மு (கயல் ஆனந்தி) பற்றிப் பேசுகிறார். கொடைக்கானலில் இருவருக்கும் இடையே நடக்கும் காதல் கலாட்டாக்கள், அம்முவின் அடாவடித்தனங்கள், அதனால் ஏற்படும் பிரேக்கப் என அவரது காதல் கதை நகர்கிறது.
மறுபக்கம் போமிநாதன் தனது பள்ளிப் பருவத்தில் காவேரி மீது கொண்ட ஒருதலைக் காதலைப் பகிர்ந்து கொள்கிறார். பள்ளிப் பருவக் காதல் என்றாலும், அதில் சொல்லப்படும் விஷயங்கள் பெரிதாகப் புதிதாக இல்லாமல் வழக்கமான காதல் அனுபவங்களாகவே இருக்கின்றன.
மூன்றாவது நபரான சந்துரு ஏற்கெனவே காதலித்த பெண்ணுடன் பிரேக்கப் ஆன நிலையில், தீபா என்ற பெண்ணைத் திருமணம் செய்து கொள்ள பெங்களூரு செல்கிறார். திருமணத்திற்கு முன்பு தனது பழைய காதல் விஷயங்களை வரப்போகும் மனைவியிடம் சொல்ல வேண்டுமா என்ற குழப்பம் அவருக்கு ஏற்படுகிறது. ஆனால், போமிநாதன் அதற்கு சில அறிவுரைகளை வழங்குகிறார்.
ரயில் பயணத்தில் தொடங்கும் இந்த மூவரின் நட்பு, பெங்களூருவில் சந்துருவின் திருமணத்துடன் அடுத்த கட்டத்தை அடைகிறது. அங்கே என்ன நடக்கிறது? சந்துரு தனது பழைய காதல் கதையை மனைவியிடம் சொல்கிறாரா? மூவருக்கும் காத்திருக்கும் ஆச்சரியங்கள் என்ன? என்பதுதான் மீதிக்கதை.
கதைக்களம் சுவாரஸ்யம்… திரைக்கதையில் தடுமாற்றம்!
காதல் மற்றும் திருமண வாழ்க்கையில் ஏற்படும் குழப்பங்களை நகைச்சுவையாகச் சொல்ல வேண்டும் என்ற இயக்குநரின் எண்ணம் பாராட்டுக்குரியது. ஆனால், அந்தக் கதையை சுவாரஸ்யமான திரைக்கதையாக மாற்றுவதில் படம் பல இடங்களில் தடுமாறுகிறது.
மூன்று கதாபாத்திரங்களின் காதல் அனுபவங்கள் என்று ஆரம்பிக்கும் கதை, சில இடங்களில் தேவையில்லாமல் நீள்கிறது. குறிப்பாக, ரயில் பயணத்தில் நடக்கும் உரையாடல்களும், காதல் சம்பவங்களும் எதிர்பார்த்த அளவுக்கு சுவாரஸ்யத்தை ஏற்படுத்தவில்லை. சில காட்சிகள் கதையை முன்னோக்கி நகர்த்தாமல் நேரத்தை எடுத்துக்கொள்கின்றன.
இன்றைய இளைஞர்களின் காதல் பிரச்சினைகளைப் பேசும் கதையாக இருந்தாலும், அதில் புதுமையான அணுகுமுறையோ அழுத்தமான உணர்வுகளோ பெரிதாக வெளிப்படவில்லை. சில நகைச்சுவைக் காட்சிகள் ரசிக்க வைத்தாலும், பல இடங்களில் சிரிப்பை வரவழைக்க வேண்டிய முயற்சி மட்டுமே தெரிகிறது.
நடிகர்களின் நடிப்பு – சில இடங்களில் மட்டுமே கவனம்!
காளி வெங்கட் போமிநாதன் கதாபாத்திரத்தில் வழக்கமான நடிப்பிலிருந்து விலகி வித்தியாசமாக முயற்சி செய்திருக்கிறார். அவரது முகபாவனைகளும் சில வசனங்களும் ரசிக்க வைக்கின்றன. இருப்பினும், கதாபாத்திரத்திற்கு இன்னும் வலுவான காட்சிகள் கொடுத்திருக்கலாம் என்ற எண்ணம் ஏற்படுகிறது.
கயல் ஆனந்திக்கு அம்மு கதாபாத்திரத்தில் நடிப்பதற்கு நல்ல வாய்ப்பு கிடைத்திருக்கிறது. தனது குறும்புத்தனங்கள், கோபம், காதல் எனக் கிடைத்த இடங்களில் சிறப்பாக நடித்திருக்கிறார். படத்தில் கவனம் ஈர்க்கும் கதாபாத்திரங்களில் இவருடையது முக்கியமானது.
கலைரசன் தனது கதாபாத்திரத்தை இயல்பாகச் செய்திருக்கிறார். ஆனால், அவரது காதல் கதை இன்னும் அழுத்தமாக எழுதப்பட்டிருக்கலாம். அஷ்னா சவேரி மற்றும் ராகவ் விஜய் ஆகியோரும் தங்களது கதாபாத்திரங்களுக்கு ஏற்ற நடிப்பை வழங்கியிருக்கிறார்கள். மற்ற துணை நடிகர்களும் தேவையான பங்களிப்பைச் செய்திருக்கிறார்கள்.
காமெடி இருக்கிறது… ஆனால் சிரிப்பு வருகிறதா?
ஒரு ரொமாண்டிக் காமெடி படத்திற்கு வசனங்களும், சூழ்நிலை நகைச்சுவையும் மிக முக்கியம். ஆனால், இந்தப் படத்தில் சில இடங்களில் மட்டுமே காமெடி நன்றாக வேலை செய்கிறது. மற்ற இடங்களில் காட்சிகளை நீட்டித்திருப்பதால் நகைச்சுவையின் தாக்கம் குறைகிறது.
சில வசனங்கள் ரசிக்கும்படி இருந்தாலும், அவற்றைச் சுற்றி அமைக்கப்பட்ட காட்சிகள் எதிர்பார்த்த பலனைத் தரவில்லை. காதல், பிரேக்கப், கல்யாணம் போன்ற விஷயங்களில் ஏற்கெனவே பல படங்களில் பார்த்த காட்சிகளின் சாயல் இருப்பதும் படத்தின் புதுமையைக் குறைக்கிறது.
தொழில்நுட்ப அம்சங்கள்!
நிவாஸ் கே. பிரசன்னாவின் இசை படத்திற்கு ஓரளவுக்கு துணையாக இருக்கிறது. பின்னணி இசை சில காட்சிகளுக்கு உதவினாலும், மனதில் நிற்கும் அளவுக்கு பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தவில்லை.
பாலுவின் ஒளிப்பதிவு காட்சிகளை அழகாகப் பதிவு செய்திருக்கிறது. கொடைக்கானல் பின்னணிக் காட்சிகள் கவனத்தை ஈர்க்கின்றன. ராதாகிருஷ்ணன் தனபால் மற்றும் இக்னேஷியஸ் அஸ்வின் ஆகியோரின் படத்தொகுப்பு இன்னும் கொஞ்சம் கச்சிதமாக இருந்திருக்கலாம். குறிப்பாக, தேவையற்ற நீளமான காட்சிகளைக் குறைத்திருந்தால் படத்தின் வேகம் அதிகரித்திருக்கும்.
கிளைமாக்ஸ் மட்டும் ஆறுதலா?
படத்தின் இறுதிப் பகுதியில் வரும் திருப்பங்களும், கிளைமாக்ஸில் இயக்குநர் கொடுக்கும் முடிவும் ஓரளவுக்கு எதிர்பாராத விதமாக அமைந்திருக்கின்றன. அதுவரை சுமாராக நகரும் கதைக்கு இறுதிப் பகுதியில் கொஞ்சம் சுவாரஸ்யம் கிடைக்கிறது. சில கதாபாத்திரங்களின் தொடர்புகளையும் சம்பவங்களையும் இணைத்திருக்கும் விதம் பாராட்டுக்குரியது.
ஆனால், ஒரு நல்ல கிளைமாக்ஸ் மட்டும் முழுப் படத்தின் குறைகளையும் மறைத்துவிட முடியாது.
இறுதியாக…
காதல், திருமணம், பழைய காதல் நினைவுகள் என இளைஞர்களைக் கவரக்கூடிய கதைக்களம் இருந்தும், அதை முழுமையான பொழுதுபோக்குப் படமாக மாற்றுவதில் டைட்டானிக் தடுமாறியிருக்கிறது.
காளி வெங்கட், கயல் ஆனந்தி ஆகியோரின் நடிப்பு சில இடங்களில் ரசிக்க வைத்தாலும், பலவீனமான திரைக்கதை, நீளமான காட்சிகள், எதிர்பார்த்த அளவுக்கு வேலை செய்யாத நகைச்சுவை ஆகியவை படத்தின் முக்கியமான குறைகள்.
மொத்தத்தில், டைட்டானிக் – காதலும் கவுந்து போகும்: நல்ல ஐடியா… ஆனால் அதைச் சுவாரஸ்யமான சினிமாவாகக் கொண்டு செல்வதில் தடுமாறிய காதல் காமெடி!

