#Love Series Review | அர்ஜுன் தாஸ் – ஐஸ்வர்யா லட்சுமி | Netflix OTT Review | Dating App காதல் எப்படி?

Netflix-ல் வெளியாகியுள்ள #Love தொடரில் Arjun Das, Aishwarya Lekshmi இணைந்து நடித்துள்ளனர். Dating App, AI Compatibility, Chemistry, Love என interesting-ஆன idea-வுடன் தொடங்கும் இந்தத் தொடர், அதை சுவாரஸ்யமான காதல் கதையாக மாற்றுவதில் தடுமாறுகிறது.

காதல் என்பது நம்முடைய வாழ்க்கையில் நாம் எடுத்துக்கொள்ளும் ஒரு risk. காதலில் விழும்போது நம்முடைய பழைய self மாறுகிறது. சில நேரங்களில் கடினமான மனிதர்களையும் காதல் மென்மையாக்குகிறது. சிலருடைய boundaries-ஐ தளரச் செய்கிறது. அந்த மாற்றத்தையும், அதனால் உருவாகும் emotional tension-ஐயும் explore செய்வதுதான் ஒரு நல்ல love story-யின் பலம்.

ஆனால் #Love தொடரில் அந்த emotional depth பெரிதாக work out ஆகவில்லை.

கதாபாத்திரங்களின் உணர்வுகளைப் புரிந்துகொள்வதைவிட, conflict-ஐ உருவாக்குவதிலேயே series அதிக கவனம் செலுத்துகிறது. Forced conflicts, artificial twists, unnecessary arguments, predictable confrontations என கதை பல இடங்களில் இயல்பை இழக்கிறது.

மொத்தத்தில், காதலைப் பற்றி பேசும் இந்தத் தொடரில் காதலே missing!

Story என்ன?

தாரா கிருஷ்ணன் (Aishwarya Lekshmi) ஒரு successful entrepreneur. அவர் Found என்ற dating app-ன் CEO.

இந்த app, users கொடுக்கும் answers-ஐ வைத்து AI மூலம் அவர்களுக்கு சரியான partner-ஐ கண்டுபிடிக்கிறது. அதாவது, இருவருக்கும் இடையிலான compatibility-ஐ முக்கியமாக பார்க்கிறது.

மறுபுறம், மேத்யூ ஜெப்ராய் (Arjun Das) வேறு ஒரு dating app-ஆன Find My Bae-யின் investor.

இந்த app compatibility-யைவிட chemistry மற்றும் attraction-க்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கிறது.

இதன் மூலம் series ஒரு interesting question-ஐ முன்வைக்கிறது:

Love-க்கு முக்கியம் Compatibility-ஆ? Chemistry-ஆ?

Idea-வாக இது interesting. ஆனால் அதை screenplay-ல் develop செய்யும் விதம்தான் பெரிய weakness.

60 Days Challenge

மேத்யூ, தாராவை சந்தித்தவுடன் அவரிடம் attraction ஏற்படுகிறது. அதே நேரத்தில் தாராவின் Found app-ல் investment செய்யவும் அவர் விரும்புகிறார்.

இதற்கிடையில் இருவருக்கும் ஒரு challenge உருவாகிறது.

60 Days Challenge.

மேத்யூ, Found app-ஐ பயன்படுத்த வேண்டும். தாரா, Find My Bae app-ஐ பயன்படுத்த வேண்டும்.

இந்த 60 நாட்களில் மேத்யூ வேறு ஒருவரை கண்டுபிடித்துவிட்டால் தாரா challenge-ல் வெற்றி பெறுகிறார். அதற்குப் பதிலாக மேத்யூ, தாராவின் app-ல் முதலீடு செய்ய வேண்டும்.

ஆனால் மேத்யூ யாரையும் கண்டுபிடிக்கவில்லை என்றால், தாரா அவருடன் date செல்ல வேண்டும்.

இந்த premise ஒரு fun romantic drama-வாக மாறியிருக்கலாம். ஆனால் series அந்த வாய்ப்பை முழுமையாக பயன்படுத்தவில்லை.

Compatibility vs Chemistry

Series-ன் central conflict இதுதான்.

மேத்யூ, chemistry தான் relationship-க்கு முக்கியம் என நம்புகிறார்.

தாரா, compatibility தான் relationship-ஐ நீண்ட காலம் கொண்டு செல்லும் என நம்புகிறார்.

இந்த debate மூலம் காதல் என்பது ஒரு science formula-வா அல்லது ஒரு uncontrollable emotion-ஆ என்ற கேள்வியை series explore செய்ய முயற்சிக்கிறது.

ஆனால் execution மிகவும் safe-ஆக இருக்கிறது.

Dating app-ல் attraction, desire, casual relationships, commitment என இன்றைய digital dating culture-ல் இருக்கும் பல layers-ஐ explore செய்யும் வாய்ப்பு இருந்தும், #Love அதை மிகவும் conventional-ஆகவே அணுகுகிறது.

Dating App World – இன்னும் கொஞ்சம் Bold-ஆக இருந்திருக்கலாம்!

இன்றைய dating app culture மிகவும் பெரிய உலகம்.

ஒருவருக்கு serious relationship வேண்டும். இன்னொருவருக்கு casual dating. சிலர் friendship தேடுகிறார்கள். சிலர் marriage. இன்னும் சிலர் commitment இல்லாத relationships-ஐ விரும்புகிறார்கள்.

இந்த complex dating culture-ஐ explore செய்ய series-க்கு நிறைய scope இருந்தது.

ஆனால் #Love, dating apps-ஐ ஒரு basic “ஒருவரை கண்டுபிடித்து காதலிப்பது” என்ற பழைய formula-க்குள் வைத்துவிடுகிறது.

இதனால் modern dating world-ன் உண்மையான complexity திரையில் பெரிதாக தெரியவில்லை.

Series “cool” ஆக இருக்க முயற்சி செய்கிறது. ஆனால் அந்த effort சில இடங்களில் மிகவும் obvious-ஆக தெரிகிறது.

உண்மையான coolness என்பது naturally வரும் விஷயம். அதை dialogue மற்றும் situations மூலம் force செய்யும்போது அது artificial-ஆக மாறிவிடுகிறது.

Arjun Das – Aishwarya Lekshmi Chemistry எப்படி?

இருவருமே talented actors.

Aishwarya Lekshmi, தனது natural performance மூலம் கதாபாத்திரத்திற்கு depth கொடுக்க முயற்சி செய்கிறார்.

Arjun Das-க்கு அவருடைய trademark deep baritone voice மிகப்பெரிய plus.

இருவரும் கொடுக்கப்பட்ட கதாபாத்திரங்களை தங்களால் முடிந்த அளவுக்கு carry செய்ய முயற்சி செய்கிறார்கள்.

ஆனால் பிரச்சினை அவர்களின் performance-ல் இல்லை.

Characters-ஐ எழுதுவதில்தான்.

இருவருக்கும் இடையிலான romantic chemistry இன்னும் powerful-ஆக எழுதப்பட்டிருக்க வேண்டும். Attraction, tension, longing போன்ற emotions screen-ல் இன்னும் strongly feel ஆகியிருக்கலாம்.

சில நேரங்களில் ஒரு நல்ல actor weak writing-ஐ கூட தனது performance மூலம் உயர்த்திவிடுவார்.

ஆனால் #Love-ல் writing, actors-ன் potential-ஐயே restrict செய்கிறது.

Supporting Characters

தாராவின் colleagues-க்கும் தனித்தனி subplots கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.

ஒரு character தனது sexual identity-ஐ வெளிப்படுத்த முடியாமல் struggle செய்கிறார்.

மற்றொரு character stable relationship-ல் இருந்தாலும், அதில் வரும் boredom காரணமாக வேறு ஒரு relationship மீது attraction கொள்கிறார்.

இந்தக் கதைகள் interesting possibilities-ஐ கொண்டிருந்தாலும், அவை deep-ஆக explore செய்யப்படவில்லை.

அவற்றின் emotional conflict உருவாகும் முன்பே resolution கொடுக்கப்பட்டுவிடுகிறது.

இதனால் supporting characters-ன் கதைகள் main story-க்கு பெரிய emotional impact கொடுக்கவில்லை.

Music – Love Story-க்கு Missing Ingredient

Love stories-க்கு music ஒரு முக்கியமான emotional tool.

காதலில் இருக்கும் happiness, heartbreak, longing, separation என ஒவ்வொரு emotion-ஐயும் ஒரு நல்ல பாடல் இன்னும் powerful-ஆக மாற்ற முடியும்.

ஆனால் #Love-ல் songs முழுமையாக பயன்படுத்தப்படவில்லை.

பல இடங்களில் பாடல்கள் background-ல் துண்டு துண்டாக மட்டுமே பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

இதனால் romantic moments கூட ஒரு music video montage போலவே கடந்து செல்கின்றன.

ஒரு காதல் கதைக்கு தேவையான அந்த romantic atmosphere மற்றும் emotional high முழுமையாக உருவாகவில்லை.

அப்படியென்றால் #Love-ல் Love இருக்கிறதா?

இதுதான் பெரிய கேள்வி.

Series-ன் title #Love.

கதை முழுவதும் love, dating, chemistry, compatibility பற்றித்தான் பேசுகிறது.

ஆனால் அந்த காதலை நம்மால் உணர முடியவில்லை.

Romance இருக்கிறது என்று characters பேசுகிறார்கள்.

Chemistry இருக்கிறது என்று characters சொல்கிறார்கள்.

Compatibility பற்றி characters விவாதிக்கிறார்கள்.

ஆனால் audience-ஆக நமக்கு அந்த காதல் feel ஆகவில்லை.

ஒரு நல்ல love story-க்கு dialogue மட்டும் போதாது.

அதில் spark வேண்டும். Chemistry வேண்டும். Longing வேண்டும். Emotional connection வேண்டும்.

அதுதான் #Love-ல் மிகவும் குறைவாக இருக்கிறது.

Final Verdict

#Love ஒரு interesting premise-ஐ கொண்டிருந்தாலும், அதை engaging OTT romantic drama-வாக மாற்றுவதில் தோல்வியடைகிறது.

Arjun Das மற்றும் Aishwarya Lekshmi ஆகியோரின் performances மட்டுமே series-க்கு சில positive moments கொடுக்கின்றன.

Dating apps, AI compatibility, chemistry vs compatibility போன்ற modern concepts இருந்தாலும், screenplay அவற்றை ஆழமாக explore செய்யவில்லை.

கதையில் twists இருக்கின்றன. Conflicts இருக்கின்றன. Arguments இருக்கின்றன.

ஆனால் emotion missing.

முடிவில்,

கதை இல்லை என்று சொல்ல முடியாது.
Characters இல்லை என்றும் சொல்ல முடியாது.
ஆனால் அந்தக் கதையிலும், கதாபாத்திரங்களிலும் காதலை உணர வைக்கும் அந்த உயிர் இல்லை.

Rating: ⭐⭐ / 5

#Love – ஒரு Dating App story. ஆனால் காதலை உணர வைக்கும் அந்த Spark மட்டும் Missing!

Leave Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *